Brudstykker i Snorra-Edda

Brudstykker i Snorra-Edda
1
Har segir, at hann (Gylfi) komi eigi heill vt, nema hann se froþari, oc
	«stattv fram, meðan þv fregn, sitia skal sa, er segir.»
2
Niorðr a þa konv, er Skaþi heitir, dottir Þiaza iotvns. Skaþi vill hafa bvstað þann, er att hafþi faþir hennar; þat er a fiollvm nokqvorvm, þar sem heitir Þrymheimr, enn Niorðr vill vera nær sæ; þa/ sættvz a þat, at þav skyldv vera niv nætr i Þrymheime, en þa aðrar niv at Noatvnvm. En er Niorðr kom apptr til Noatvna af fiallinv, þa qvad hann þetta:
	«Leið ervmc fioll, varca ec lengi á, nætr einar niv; vlfa þytr mer þotti illr vera hia songvi svana.»
Þa qvad Skaþi þetta:
	«Sofa ec mácat sæfar beþivm a fvgls iarmi firir; sa mic vekr, er af viþi kemr, morgvn hverian mar.»
3
Oc enn segir hann (Heimdallr) sialfr i Heimdallar galldri:
	«Niv em ec mæþra mavgr, niv em ec systra sonr.»
4
XIIII. (Hin fjugrtánda ásynja er) Gna, hana sendir Frigg i ymsa heima at eyrindvm sinvm. Hon a þann hest, er renn lopt oc lavg, oc heitir Hófvarpnir. Þat var eitt sinn, er hon reið, at vanir nokqvorir sa reið hennar i loptinv, þa mælti einn:
	«Hvat þar flygr, hvat þar ferr eþa at lopti liðr?» Hon svaraþi: «Ne ec flyg, þo ec fer oc at lopti lið: a Hofvarpni þeim er Hamskerpir gat við Garðrofv.»
5
Þvi næst sendv æsir vm allan heím orindreka at biðia, at Balldr væri gratinn or heliv, en allir gierþv þat: menninir oc kykvendin oc iorþin oc steinarnir oc tre oc allr malmr . . . . . Þa er sendimenn forv heím oc hofþv vel rekit sin eyrindi, finna þeir i helli nokqvorvm, hvar gygr sat, hon nefndiz Þavck; þeir bidia hana grata Baldr or heliv. Hon svarar:
	«Þavck mvn grata þvrrvm tárvm Baldrs bálfarar; kyks ne da/ðs ná/tka ec kalls sonar, haldi Hel þvi er hefir!»
En þess geta menn, at þar hafi verit Loki La/feyiar son, er flest hefir illt gert með asvm.
6
Þa for Þorr til ár þeirrar, er Vimvr heitir, allra á mest. Þa spenti hann sic megingiorþvm oc stvddi forstreymis Griþarvol, en Loki helt vndir megingiarþar; oc þa er Þorr kom a miðia ána, þa ox sva mioc áin, at vppi bra/t á oxl honvm. Þa qvaþ Þorr þetta:
	«Vaxattv nv, Vimvr! allz mic þic vaþa tiþir iotna garþa i; veiztv, ef þv vex, at þa vex mer asmegin iafnhatt vpp sem himinn.»
7
En er Þorr kom til Geirroþar, þa var þeim fela/gvm visat fyrst i gestahvs til herbergis. oc var þar einn stoll til sætiss, oc sat þar Þorr. Þa varþ hann þess varr, at stollinn for vndir honvm vpp at ræfri; hann stack Griþarvæli vpp i raptana oc let sigaz fast a stolinn; varð þa brestr mikill, oc fylgði skrækr; þar hofþv verit vndir stolinvm dætr Geirroþar Gialp oc Greip, oc hafþi hann brotit hrygginn i baþvm. Þa qvaþ Þorr:
	«Einv sinni neyttac ásmegins iotna gavrþvm i: þa er Gialp oc Greip, dætr Geirroþar, villdv hefia mic til himins.»
8
I Asgardi firir dvrvm Valhallar stendr lvndr, sa er Glasir er kallaðr, en lavf hans alt er gvll ravtt. Sva sem her er qveþit, at:
	Glasir stendr með gvllnv lavfi firir Sigtys savlvm.
Sa er viðr fegrstr með goþvm oc monnvm.
9
Þessi erv hestaheiti i Þorgrimsþvlo:
	Hrafn oc Sleipnir hestar agætir, Valr oc Lettfeti, var þar Tialdari, Gvlltoppr oc Goti, getit heyrþac Sota, Mór oc Lvngr með Mari.
	Vigg oc Stvfr var með Skæfaði, þegn knatti Blackr bera, Silfrintoppr oc Sinir, sva heyrþac Faks of getit, Gvllfaxi oc Ior með goþvm.
	Bloðvghofi het hestr, er bera qvaþv avflgan Atriþa; Gils oc Falhofnir, Glær oc Skeiðbrimir, þar var oc Gyllis of getit.
10
Þessi oxnaheiti erv i Þorgrimsþvlv:
	Gamalla vxna nofn hefic gerla fregit, þeirra Ravðs oc Hæfiss; Rekinn oc Kyrr, Himinhriotr oc Apli, Arfr oc Arfvni.
11
Þessir (hestar) ro en talþir i Kalfsvisv:
	Dagr reið Dravsli, en Dvalinn Moðni, Hialmþer Háfeta, en Haki Faki; reið bani Belia Bloðvghofa, en Skævaþi skati Haddingia.
	Vesteinn Vali, en Vivill Stvfi, Meinþiofr Moi, en Morginn Vakri, Ali Hrafni, er til iss riþv, enn annarr avstr vnd Aðilsi grar hvarfaþi geiri vndaþr.
	Biorn reið Blacki, en Biarr Kerti, Atli Glavmi, en Aðils Slvngni, Havgni Havlqvi, en Haraldr Favlqvi, Gvnnarr Gota, en Grana Sigvrþr.
12
	Sægr hæitir sar, ænn Simvl stong, Bil ok Hivki bera hann.
Þat ær kallat, at þa/ sæ i tvngli.
13
Fiotvrrinn hæitir Glæipnir, ær honom (Fenrisúlfi) hælldr. Gervir voro tvæir fiotrar til hans fyrst þæir Dromi ok Læðingr, ok hællt hvargi; þa var Glæipnir siþan gerr or sex lvtvm:
	Or kattar dyn ok ór konv skæggi, or fisks anda ok or fvgla miólk, ór bergs rótvm ok or biarnar sinvm, or þvi var hann Glæipnir gerr.
14
	Flugu hrafnar tveir af Hnikars oxlvm, Huginn til hanga enn a hræ Mvninn.