Helreið Brynhildar

Helreið Brynhildar
Eptir da/þa Brynhildar váro gor bál tva/, annat Sigvrþi, oc brann þat fyrr, enn Brynhildr var a oþro brend, oc var hon i reiþ þeirri, er gvðvefiom var tioldoþ. Sva er sagt, at Brynhildr ok meþ reiðinni a helveg oc for vm tvn, þar er gygr noccor bio. Gygrin qvaþ:
1 5	«Scaltv i gognom ganga eigi grioti stvdda garða mina; betr semþi þer borða at rekia e, heldr enn vitia vers annarrar.
2 5	Hvat scaltv vitia af Vallandi, hvarfúst ha/fvþ! hvsa minna? þv hefir, vár gvllz! ef þic uita lystir, mild af hondom mannz bloþ þuegit.»
3 5	Brynhildr qvaþ: «Bregþv eigi mer, brvþr or steini! þott ec uerac i uikingo; ec mvn occor oþri þiccia, hvars menn eþli occart kvnna.»
4 5	Gygrin qvaþ: «Þv vart, Brynhildr Bvdla dottir! heilli versto i heim borin; þv hefir Givca vm glatat bornom oc bvi þeirra brvgðit goðo.»
5 5	Brynhildr qvaþ: «Ec mvn segia þer svinn or reiþo vitla/ssi mioc, ef þic vita lystir, hve gorðo mic Givca arfar astala/sa oc eiþrofa.
6 5	Let hami vára hvgfvllr konvngr átta systra vndir eic borit; var ec vetra tolf, ef þic vita lystir, er ec vngom gram eiþa seldac.
7	Heto mic allir i Hlymda/lom Hildi vndir hialmi hverr er kvnni.
8 5	Þa let ec gamlan a Godþioþo Hialmgvnnar nest heliar ganga; gaf ec vngom sigr Avþo broþor, þar varþ mer Oþinn ofreiþr vm þat.
9 5	La/c hann mic scioldom i Scatalvndi ra/þom oc hvitom, randir snvrto; þann bað hann slita svefni minom, er hvergi landz hroþaz kynni.
10 5	Let hann vm sal minn svnnanverþan havan brenna her allz viþar; þar baþ hann einn þegn yfir at riþa, þannz mer forði gvll, þatz vnd Fafni la.
11 5	Reiþ goþr Grana gvllmiþlandi, þars fostri minn fletiom styrþi; einn þotti hann þar ollom betri vikingr Dana í verþvngo.
12 5	Svafo viþ oc vnþom i seing einni, sem hann minn broþir vm borinn veri; hvartki knatti hond yfir annat átta nottom occart leggia.
13 5	Þvi brá mer Gvdrvn Givca dottir, at ec Sigvrþi svefac a armi; þar varþ ec þess vís, er ec vildigac, at þa/ velto mic i verfangi.
14 5	Mvno viþ ofstríþ allz til lengi konor oc karlar qvicqvir fodaz; við scolom ocrom aldri slíta Sigvrþr saman. Seycstv, gygiarkyn!»