Reginsmál

Reginsmál
Sigvrðr gecc til stoþs Hialpreks oc ka/s ser af hest einn, er Grani var callaþr siþan. Þa var kominn Reginn til Hialprecs, sonr Hreidmars; hann var hveriom manne hagari oc dvergr of voxt; hann var vitr, grimmr oc fiolcvnnigr. Reginn veitti Sigvrþi fostr oc kennzlo oc elscadi hann mioc. Hann sagði Sigvrdi fra forellri sino oc þeim atbvrðom, at Óðinn oc Honir oc Loci ha/fðo comit til Andvarafors; i þeim forsi var fiolþi fisca. Einn dvergr het Andvari, hann var longom i forsinom i geddo lici oc fecc ser þar matar. Otr het broþir varr, qvaþ Reginn, er opt for i forsinn i otrs lici; hann hafdi tekit einn lags oc sat a árbaccanom oc át blvndandi. Loci la/st hann meþ steini til bana; þottvz esir mioc hepnir veriþ hafa oc flogo belg af otrinom. Þat sama qveld sotto þeir gisting til Hreiþmars oc syndo veiþi sina. Þa toco ver þa ha/ndom oc la/gðom þeim fiorla/sn at fylla otrbelginn meþ gvlli oc hylia vtan oc meþ ra/þo gvlli. Þa sendo þeir Loca at afla gvllzins; hann com til Ranar oc fecc net hennar oc for þa til Andvarafors oc castaði netino fyr geddvna, enn hon hliop i netit. Þa melti Loki:
1 4	«Hvat er þat fisca, er renn floþi i, kannat ser viþ viti varaz? hofvþ þitt leystv helio ór, finn mer lindar loga!»
2 4	Geddan qvaþ: «Andvari ec heiti, Oinn het minn faþir, margan hefi ec fors vm fariþ; a/mlig norn scop oss i ardaga, at ec scylda i vatni vaþa.»
3 4	Loki qvaþ: «Segðv þat, Anduari! ef þv eiga vill lif i lyða sa/lom: hver giold fa gvmna synir, ef þeir ha/ggvaz orþom á?»
4 4	Andvari qvaþ: «Ofrgiold fa gvmna synir þeir er Vadgelmi vaþa; osadra orða, hverr er a annan lygr, oflengi leida limar.»
Loki sa alt gvll þat er Andvari atti; enn er hann hafdi framreitt gvllit, þa hafdi hann eptir einn hring, oc tóc Loki þann af hanom. Dvergrinn gecc inn i steininn oc melti:
5 5	«Þat scal gvll, er Gvstr atti, bredrum tveim at bana verda oc a/þlingom atta at rógi, mvn mins fiár mangi niota.»
Esir reiddo Hreiþmari feiþ oc traþo vp otrbelginn oc reisto a fotr; þa scyldo esirnir hlaþa vpp gvllino oc hylia. Enn er þat var gort, gecc Hreiðmarr fram oc sa eitt granahar oc bað hylia. Þa dro Oþinn fram hringinn Andvaraná/t oc hvlþi harit. Þa qvaþ Loki:
6 4	«Gvll er þer nv reitt, en þv giold hefir micil mins ha/fvþs; syni þinom verþra sela sca/pvþ, þat verþr yccarr beggia bani.»
7 4	Hreiþmarr sagði: «Giafar þv gaft, gaftattv astgiafar, gaftattv af heilom hvg; fiorvi yðro scyldvt er firþir vera, ef ec vissa þat fár fyr.»
8 4	Loki qvaþ: «Enn er verra — þat vita þicciomc — nidia strið vm nept; iofra oborna hygg ec þa enn vera, er þat er til hatrs hvgað.»
9 4	Hreiþmarr qvaþ: «Ra/þo gvlli hygg ec mic raða mvno sva lengi sem ec lifi; hót þín hroþvmc ecki lyf, oc haldit heim heþan!»
Fafnir oc Reginn kra/fdo Hreidmar niðgialda eptir Otr broþvr sinn; hann qvaþ nei vid; enn Fafnir lagdi sverþi Hreiþmar fa/þvr sinn sofanda. Hreidmarr kallaði a dotr sinar:
10 4	«Lyngheiþr oc Lofnheiþr! vitiþ mino lifi farit, mart er þat er þa/rf þiár.» Lyngheiþr sagði: «Fá mvn systir, þott fa/dvr missi, hefna hlyra harms.»
11 5	Hreiþmarr qvaþ: «Al þv þo dottvr, dís vlfhvgvð! ef þv getraþ son viþ siclingi; fa þv mey mann i meginþarfar, þa mvn þeirrar sonr þins harms reka.»
Þa dó Hreiþmarr, enn Fafnir toc gvllit allt. Þa beiddiz Reginn at hafa fa/þvrarf sinn; enn Fafnir galt þar nei við. Þa leitaði Reginn raþa við Lyngheiði systor sina, hvernig hann scyldi heimta fa/dvrarf sinn. Hon qvaþ:
12 4	«Broðvr qveþia scaltv bliþliga arfs oc eþra hvgar; era þat heft, at þv hiorvi scylir qveþia Fafni fiár.»
Þessa lvti sagdi Reginn Sigvrði. Einn dag, er hann com til hvsa Regins, var hanom vel fagnat. Reginn qvaþ:
13 5	«Cominn er hingat konr Sigmvndar, seggr inn snarraþi til sala várra; móþ hefir meira enn maþr gamall, oc er mer fangs vón at frekom vlfi.
14 5	Ec mvn foða folcdiarfan gram, nv er Yngva konr meþ oss cominn; sia mvn resir ricstr vnd solo, þrymr vm oll lond orlogsimo.»
Sigvrþr var þa iafnan meþ Regin, oc sagði hann Sigvrdi, at Fafnir lá á Gnitaheiþi oc var i orms liki. Hann átti egishialm, er oll qvicvendi hroddoz viþ. Reginn gerði Sigvrþi sverþ, er Gramr het; þat var sva hvast, at hann bra þvi ofan i Rín oc let reca vllarlagð fyr stra/mi, oc toc i svndr lagdinn sem vatniþ. Þvi sverþi cla/f Sigvrþr i svndr steðia Regins. Eptir þat eggiaði Reginn Sigvrþ at vega Fafni; hann sagði:
15 5	«Hatt mvno hleia Hvndings synir, þeir er Eylima aldrs synioðo, ef meirr tiggia mvnar at sokia hringa ra/ða enn hefnd fa/ðvr.»
Hialprecr konvngr fecc Sigvrþi scipalið til fa/ðvrhefnda. Þeir fengo storm mikinn oc beitto fyr bergs-na/s na/cqvara. Maþr einn stoþ a berginv oc qvaþ:
16 5	«Hverir riþa þar Revils hestom hávar vnnir, haf glymianda? seglvigg ero sveita stoccin, mvnat vagmarar vind vm standaz.»
17 5	Reginn svaraði: «Her ’ro ver Sigvrþr a setriam, er oss byrr gefinn við bana sialfan; fellr brattr breki brondom heri, hlvnnvigg hrapa; hverr spyrr at þvi?»
18 5	Maþr qvaþ: «Hnicar heto mic, þa er hvgin gladdac, Va/lsvngr vngi! oc vegit hafðac; nv mattv calla karl af bergi Feng eþa Fiolni, far vil ec þiggia.»
Þeir vico at lande, oc gecc karl a scip, oc legði þa veðrit. Sigvrþr qvaþ:
19 4	«Segðv mer þat, Hnicarr! allz þv hvartveggia veitz goda heill oc gvma: hver ba/zt ero, ef beriaz scal, heill at sverþa svipon?»
20 4	Hnicarr qvaþ: «Ma/rg ero goð, ef gvmar vissi, heill at sverþa svipon; dyggva fylgio hygg ec ens deycqva vera at hrottameiði hrafns.
21 4	Þat er annat, ef þv ert vt vm kominn oc ert a bra/t bvinn, tva þv litr a tái standa hroþrfvsa hali.
22 4	Þat er iþ þriþia, ef þv þiota heyrir vlf vnd asclimom; heilla a/þit verþr þer af hialmstofom, ef þv ser þa fyrri fara.
23 5	Engr scal gvmna i gogn vega siþ scinandi systor Mána; þeir sigr hafa er sia kvnno hiorleics hvatir eþa hamalt fylkia.
24 4	Þat er fár mikit, ef þv foti drepr, þars þv at vigi veþr; talar disir standa þer a tver hliðar oc vilia þic saran sia.
25 4	Kemþr oc þveginn scal konna hverr oc at morni mettr; þviat osynt er, hvar at apni komr; ilt er fyr heill at hrapa.»
Capitvlvm
Sigvrðr atti orrosto micla viþ Lyngva Hvndingsson oc broðr hans; þar fell Lyngui oc þeir þrir broþr. Eptir orrosto qvaþ Reginn:
26 5	«Nv er bloþvgr orn bitrom hiorvi bana Sigmvndar a baci ristinn; øngr var fremri, sa er fold ryði, hilmis arfi, oc hvgin gladdi.»
Heim for Sigvrþr til Hialprecs; þa eggiaþi Reginn Sigvrþ til at vega Fafni.