smundar saga kappinbana.

I. KAPTULI.

Buli er konungr nefndr. Hann r fyrir Svju, rkr ok gtr. at var httr hans at elska mjk smiu, er hann fekk hagasta ok honum geri gersemar, Hann tti drottningu ok dttur, er Hildr ht. at var ar til tenda, at drottning andaist, ok var konungr kvnlauss.
ess er getit, at eitt kveld kmu tveir menn til konungs ok gengu fyrir hann me kveju. Konungr spuri, hverir eir vri, en annarr nefndist Olus, en annarr Alus, --"ok vildim vit hr vetrvist iggja." Hann spuri, er eir vri hagleiksmenn nokkurir ea bnir vi rttum. eir kvust kunna at gera hagliga hvern hlut, ann er sma skyldi. Konungr vsai eim til stis ok ba ar vera.
enna tma var me konungi bo nokkut, en um kveldit kmu hllina smiir konungs ok sndu honum smit, gull ea vpn. Sv geru eir vallt, ef menn kmu angat, konungi til frgar. Allir menn lofuu smi eira nema gestir. eir rddu ftt um. Knfr einn var v smi vandar. etta var sagt konungi, ok kvest hann tla, at eir mundi eigi betr sma. Hann kallar til sn ok mlti: "Hv eru it sv tregir til at lofa at smi, er hr er fram borit, ea kunni it betr at gera?" eir kvu konung at reyna mega, ef hann vildi, at smi etta mundi eigi mikils vert hj v. Konungr ba gera sm, er til afbrags mtist, --"ef it vili eigi vera falsarar." eir kvust brtt munu reyna, at essi sm er ltils ver ok eigi g. eir settu knfinn rnd borsins fyrir konung, ok l hj egar eggin. eir bu konung ar taka vi gersemi sinni, en kvust freista mundu at gera annan knf. Konungr ba sv gera, ok san geru eir knf einn ok fru konungi. Hann br kamp sr, ok tk af kampinn ok skinnit, sv at holdi nam staar. Konungr mlti: " at mun satt vera, at it munu hagir menn, ok, n skulu it gera mr gullhring," ok sv heru eir ok fru konungi. Hann leit ok mlti: " at er rtt sagt, at ek hefi eigi set meiri gersemi einum gullhring," ok sv mltu allir er s. Konungr kva slkt tginna manna jnustumenn, ok san mlti hann: "N skulu it gera mr tvau sver, au er eigi beri minna af ru smi en essi sm ykkur, ok eim s hvergi ess til hggvit, er au bti eigi." Olus kvest at eigi vilja ok lzt eigi rvnt ykkja, at nokkut mikit mundi liggja, ef eir geri naugir, ok kva til hfs bazt at ba. Konungr kva gera skyldu, hvrt er eir geru naugir ea eigi.
San setjast eir til smar ok geru tvau sver, srhvrr eira, ok gengu san fyrir konung ok sndu honum sverin. Konungr leit , ok sndust honum vnlig, "ea hverir fylgja kostir?" Olus segir, hann kva hann v hvergi mundu til hggva, at at mundi eigi bta, --"Ok hygg ek v munu vera enga annmarka." Konungr segir: " er gott, ok verum vr at reyna, hversu stagott vri," ok skaut oddinum ndu i sl ok lagist ltt sverit, ok san reisti hann at glugg einum. Smirinn kva at ofraun sverinu ok lt at til hggs bit, en eigi til reistingar. Konungr kva at eigi mundu hgg standast, ef at brotnai slkum tilraunum. Ok n reyndi hann at sver, er Alus hafi gert, ok hljp at aptr sem sk, ok at llu var at vnligra en hitt, ok stst hvrttveggja r raunir, er konungr geri. Konungr mlti: "etta er enn betra, er Alus hefir gert, ok er hvrttveggja gott, ea hver nttra fylgir?" lus segir: "at, herra, ef au mtast lopti, ok s au mti borin, mun mitt sver framar, ok m kalla kosti eina ok jafna." San tk konungr at sver, er Olus hafi gert, ok vildi brjta, ok brast sverit vi hjaltit. Konungr ba hann betra sver gera, ok san gekk hann reir til smiju ok geri sver ok fekk at konungi. Hann hafi n allar slkar raunir sem vi it fyrra, ok stst etta allar. Konungr mlti: "N hefir vel gert, ea er n ekki hr til vandkvis?" Hann segir: "Jrngott er sver, enda munu n nokkur forfll liggja til hamingju brots, v at at mun vera at bana inum gfgustum brrum, dttursonum num." Konungr mlti: "Sp manna armastr; n skal brrum at bana vera ok gfgum," ok hj til hans, en eir vru horfnir me skjtri brautfr ok neyttu innar neri leiar. Konungr mlti: "etta eru miklir vinir, ok vi v skal vinna, at sver geri mannigi mein." Konungr lt gera stokk at sverinu me bli ok lt skkva nir Lginn hj Agnafit.

II. KAPIULI.

Helgi ht konungr gtr. Hann var hermar mikill. Helgi fr me herskipum fund Bula konungs ok geri honum orsending, at hann mundi ar frimar vera, ok kvest vilja kannast vi hann ok iggja at honum veizlu. Konungr tk v vel. Helgi konungr gekk upp til hallar ok fekk ar gar vitkur. Hildibrandr ht fair Helga konungs, er r fyrir Hnalandi. Helgi konungr mlti : "Birta mun ek minn vilja til yar me tilmli rahags vi dttur yra. M ek sj hvrttveggja at essu smd, mik til landvarnar vi yr, en rki yart til mts." Buli konungr segir: "Ek vil yru erendi vel svara me samhuga hennar vi oss." Ok san var etta ml krt vi hana, en hn geldr til samykki vilja ur sns, ok er n aukin veizlan eptir tginna manna si, ok fr Helgi konungr Hildar, dttur Bula konungs, ok san vru eir mgar samhuga ok var Bila konungi mikit traust at Helga konungi. au Hildr ttu son, er Hildibrandr ht, er manna var vnstr, ok egar er hann drst ftr, mlti Helgi konungr, fair hans: " inn fstrfair skal vera Hildibrandr inn rki, fair minn, Hnalandi, ok er vnst, at n forlg veri mtuligust." Helgi konungr sendi n angat sveininn. Hildibrandr konungr tk gtliga vi honum ok kvest vnta, at ar mundi upp fast einn kappi. Eptir at fr Helgi konungr herna, en Buli konungr gerist gamall lndum at stra.

III. KAPTULI.

lfr ht konungr, er r fyrir Danmrku. Dttir hans ht sa in fagra. Hn var frg va um lnd af vnleik snum ok hannyrum. ki ht einn rkr kappi Danmrku. Hann var krleikum miklum vi konung, ok lfi konungi var at honum mest traust. Konungr kallai hann til sn ok mlti: "Herna viljum vr drgja sumar ok taka at rki undir vra eign, er r liggr gzlulaust, en frami at, ef nist." Kappinn svarar: "Herra, hvar viti r rki falt?" Konungr mlti: "Buli konungr er n rvasi at aldri, ok viljum vr leggja undir oss hans rki." ki segir: "Eigi vil ek ess letja at gera strri, ok mun enn sem fyrr eptir framaverk, at r munu laun hyggja vinum yrum fyrir sitt starf."
San bjuggu eir lfr konungr ok ki her sinn ok herjuu Svj rki Bula konungs ok geru ar mikit hervirki manndrpum ok fjrupptektum. En er Buli konungr spyrr etta, stefnir hann saman snum her ok fr ltit li, er styrkr Helga, mgs hans, var fjarri, en helt hann skn upp ok var borinn ofmagni ok fell eiri orrostu, en lfr konungr tk at herfangi dttur hans ok allmikit f, ok fara n heim vi sv bit. mlti 1fr: "Sv hefir oss til handa borizt, at vr hfum gngt rki ok f, en fyrir itt lisinni, ki, vil ek gifta r Hildi Buladttur, tt hn eigi r bnda." ki segir: "Hver munu nnur skapfelldri laun en essi? Ok eigi ykki mr at verra, tt Helgi konungr eigi hana r."
Eptir at gekk ki at eiga Hildi, ok ttu au einn son. S ht smundr. Hann var snemma mikill ok sterkr ok lagist vking, egar hann mtti, ok braut undir sik mikinn hermanna afla.

IV. KAPTULI.

N er ar til mls at taka, er Hildibrandr er, brir hans, sonr Helga konungs, en Helgi konungr fell hernai. Hildibrandr braut undir sik mikinn afla ok sveimai va me her sinn. Hann var mgr vi ann konung, er Lazinus ht. Hann var einn inn rkasti konungr. Hann stti angat me vinganarorum til mgs sns, ok var honum ar vel fagnat. Hann tk n at gerast framgjarn mjk, er aflinn x. vru hertugar gfgir ok ttstrir Saxlandi. Hildibrandr Hnakappi fr n hendr eim ok kvast vilja, at eir geri honum slka viring sem hann beiddi ea eir mundi sem arir sta afarkostum. eir hertugarnir ttu systur, ok var hn mest at rum, v at hn var eira vitrust. San ttu au eintal ok tlast fyrir, hvat af skyldi kjsa. Hn kva at meira r at vgjast til hans me skattgjaldi en eiga orrostu, --"ok er at r at tla sr hof, en snast til mtstu, er styrkr er nokkurr," kva hr sv mundu fara sem rum stum, at hann mun sigrast. San sgu eir hertugarnir, at eir vilja jta honum skattgjaldi. Hann kva at forsjligt, ok sttast at.
Hildibrandr Hnakappi braut n margar jir undir sik. Hann spyrr n au tendi, fall Bula konungs, murfur sns. Hann stefndi her at sr af nju ok kvaddi ings. Hann mlti, kva mnnum kunnigt, hverr vandi var, at fara herna en lt eigi at hgum til skipt, ef herja skyldi vkings ea ara menn fyrir litla sk ea enga, en hefna eigi murfur sns. Eptir at flutti hann herinn rki lfs konungs ok kva Dani hafa kennt atfr um bshagi. Hann lt eisa eldum ok brenna va. lfr konungr stti n mt me her sinn, ok egar eir fundust, brust eir. Hildibrandr Hnakappi hafi berserkja nttru, ok kom hann berserksgangr. Ekki var ki hertugi vi essa orrostu, v at hann var hernai. Hildibrandr Hnakappi gekk gegnum fylkingar lfs konungs, ok var illt fyrir honum at vera. Hj hann tvr hendr sr ok stti grenjandi at konungsmerkinu, ok essi orrostu fell lfr konungr ok margt li hans, ok eptir at fru Hnar aptr. Hildibrandr gerist allra manna frgastr ok sat jafnan at bum snum vetrum, en herjai sumrum.

V. KAPTULI.

ar er n til mls at taka, er smundr kason var hernai, ok tti vkingum hann svfr atlgum ok hargerr. Eyvindi skinnhll ht mar, danskr at tt, vnn mar, rkr ok auigr ok barst mikit. En er eir fear, ki ok smundr, kmu r hernai, vru eim sg essi tendi, fall lfs konungs. eir stu n kyrrum. smundr vissi eigi frndsemi milli eira Hildibrands, v at mir hans sagi honum ekki Eyvindr skinnhll fr fund su innar fgru konungsdttur ok kvest mla vilja til rahags vi hana, kva henni vera kunnigan mannasma sinn ok fjreign, tt hans ok framkvmd. Hn kvest hafa mundu vi r vina inna um annsvr. Eptir etta berr hn mlit fyrir ka ok smund, fstbrur sinn. ki kvest essa ekki mundu fsa. mlti smundr: "Ekki skaltu eiga Eyvind. Mik skaltu eiga." Hn segir: "Fstbrir, meira hefir hann n yfirlti landinu ok br rkuligar, en at munda ek tla, at mundir hafa manndm meira." smundr mlti: "Legg til hamingju na me mr, ok m vera bum okkr vegr at essi rager." Hn mlti: "ann ykkarn skal ek eiga," segir hn, "er mr fr fegri hendr haust r hernai."
San lgu au nir essa umru, ok lgust eir herna bir eptir vanda, ok htti smundr opt me miklum hska til strfanga ok aflai sv fjr ok frama, en Eyvindr var optliga hj matgerarmnnum ok lt eigi ganga glfa af hendi sr.
En er at hausti kom, sttu eir bir fund konungsdttur, hvrr me snum mnnum. Eyvindr gekk fyrri fram ok ba konungsdttur lta snar hendr. sa in fagra mlti: "Vel hafa essar hendr varveittar verit ok eru hvtar ok fagrar, hafa ltt litat sik bli n fegraar hggum. Sjm n, smundr, nar hendr," segir hn. Hann rtti fram snar hendr, ok vru r rttar ok heldr dkkvar af bli ok vpnabiti, ok er hann br fr klunum, vru r hlanar hringum gulls til axlar. mlti konungsdttir: "at mun mitt atkvi, at smundar hendr s fegri me llu saman, ok ertu, Eyvindr, fr rinn essum rahag" smundr mlti: " mun ek til kosinn, fr." Hn segir: "Fyrr skaltu hefna fur mns, v at ann einn samir mr mann at eiga, er ess rekr rttar ok vir sr frama Hildibrandi Hnakappa." mlti smundr: "Hversu m hann vinnast, er engi sigrast honum ea hvert r leggr til?" Hn segir: "Heyrt hefi ek, at sver s flgit Leginum hj Agnafit, ok heyrt hefi ek ummli v, ef at sver vri borit mti v, er Hildibrandr hefir, at hans sver skyldi undan lta. En nnd vatninu br gamall bndi, vinr minn, ok mun hann gera r farargreia me mnu tilstilli." smundr kva at mundu finnast, at hann var gjarn til rahags vi hana, ef hann segi sik essa httu.
Eptir etta fr smundr einn saman til bndans ok sagi honum sitt erendi ok orsending konungsdttur. Bndinn ba hann velkominn. Hann horfi mjk smund of kveldit. smundr mlti: "Hv horfir mik?" Hann kva sk til vera. smundr mlti: "Hversu lengi hefir hr bit?" Hann kvest ar hafa bit allan aldr sinn, --"en ar hygg ek n at v, at hr gistu fyrir lngu sendimenn Bula konungs, en eir fru me Hildibrand til fstrs til Hildibrands konungs, en ik hefi ek st annan vnligastan en hann ok honum lkastan at svip." smundr mlti: "Eigi veit ek, at me okkr s nein skylda, ea hvat veiztu til svers ess, hvar flgit s, er afrek er fr sagt?" Hann segir: "Hr var ek, er v var skkt, ok gerla hefi ek mi til, hvar at er flgit, ok mun enn vera spillt, at v er ek hygg." mlti smundr: "Fyrir orsending konungsdttur flyttu mik angat. Hann kva sv vera skyldu. Hann hafi me sr flikki str ok eldisk. smundr mlti: "Hvat skal etta, bandi?. Hann svarai: "rit mun r kalt, er kemr upp, tt bakir ik vi etta." smundr m1ti: " ert rugr mjk." San fru eir skipi, ok er minnst varir smund, mlti bandi: "Hr svna." San hljp smundr fyrir bor ok kafai, ok er hann kom upp, vildi hann nir ru sinni. Bndi mlti: "at hfir r eigi, bakastu n ok sn," ok sv gerir hann. Ok ru sinni, er hann kafar, kennir hann stokksins ok lyptir nokkut sv ok fr upp ok bakaist. Ok n rija sinn kafar hann, ok nir hann stokkinum, ok fluttu eir hann til lands, ok hj smundr upp stokkinn me xi, ok gekk af hyrnan, er kom svers eggina. smundr mlti: "Vel hefir veitt, karl, ok igg af mr einn gullhring fyrir itt starf, ok vitja mn kunnliga, ef arft." Karl akkai honum vel, ok skildust. Eptir at fr smundr heim ok segir konungsdttur. Hn sagi: "N er mikit at unnit, ok muntu vera gtr mar. N er r fyrir hendi: Ek vil senda ik til eira hertuga Saxlandi, er rkit hafa misst fyrir Hildibrandi, ok til systur eira, v at hn er vitr kona, ok er at mitt r at gerast aan til slkra hluta sem vill hendr bera, v at flesta get ek stopalt ganga fyrir r vi ri itt ok gan vpnakost." Ok san fr smundr braut.

VI. KAPTULI.

N er at segja, hvat Saxlandi er, at einn dag tk systir hertuga til ora: "Sv vsa mr draumar til sem oss muni skja heim gtr mar, s er oss muni vera at mikilli hamingju ok vru rki." eir brr tku v vel, ok um kveldit ess dags s eir ra at hllinni me gtligum vpnum, ok hertugarnir gengu mti honum ok buu honum ar. Hann lzt at iggja mundu. eir settu hann milli sn, en systir eira skenkti ok settist san tal vi hann ok brr hennar. Hn mlti : "Ekki er oss mjk kunnigt um yra hagi, en sj kunnu vr at, at mikill tignarsvipr er yfir yr, ok trum vr, at nokkut gott leii oss af r ok inni hrkvmu. N munu r heyrt hafa, hverja nau vr olum fyrir ofrki Hildibrands Hnakappa. Vr gengum fyrst undir skattgjald, en n skulum vr mta hverjum misserum hlmgnguboum af hans berserkjum, ok skal b standa vi hverja hlmgngu. Hfum vr n sv misst bi manna vrra ok ba, ok n eru eigi meir eptir en tlf b vrs hertugadmis." smundr svarar: "Fr," segir hann, "mikinn skaa kri r fyrir mr, ok nausyn vri at hepta enna storm, ok til ess em ek hr kominn at verja yvart rki, ef ek f." Hertugarnir segja, at skammt mun la, r kraft mun vera hlmgngu. smundr svarar: " verr v at svara." Hann er n ar gu yfirlti.

VII. KAPTULI.

N er at segja fr Lazino konungi ok Hildibrandi Hnakappa, mgi hans. Hildibrandr segir: "Mun eigi kominn s tmi, er hlmgngu skal reyna vi hertugana ok menn eira? N vri eigi torsttligt at n eim bum, er eptir eru." Konungr mlti: "Gerum heldr mann til eira ok vita, ef auvellligar fist." S mar ht Vggr, er sendr var. Fr hans fer er ekki sagt, fyrr en hann kemr til hertuganna. Hann gekk hllina ok fyrir bor ok mlti san: "Lazinus konungr ok inn rki Hildibrandr Hnakappi vilja vita, hvrt it vili koma til hlmstefnu ea lta rautlaust at, er eptir er." Hertugarnir svara: "Sv er n komit, ef of mikil ykkir vr eiga, at ltit er at missa hj v sem gra drengja." smundr mlti: "Hv mli it sv? Mun eigi v meiri nausyn at halda, er minna er eptir?" Vggr horfir hann. smundr mlti: "Hv horfir , sv rtt mik?" Hann segir: " at berr til, at ek hefi eigi st inn rija mann jafnviruligan sem it Hildibrandr eru. Hann er ljsari, en ert eigi harmannligri, ok spurt hefir Hildibrandr, at kur mar var hr kominn me g vpn, ok ek skylda sj itt sver." smundr ba hann ra. Hann leit n ok mlti: "Hr fara vpnin eptir yfirsn eira, er eigu. Hitt er bjartara ok gert betr, en eigi er at snarpara." smundr kvest eigi at vita, --"en vita munt vilja itt erendi." Hann kva sv yera. smundr mlti: "Seg sv hfingjum yrum, at koma mun mar af hendi hertuganna til hlmstefnu."
N rei Vggr heim ok kvaddi konung ok Hildibrand. Hildibrandr mlti: "Hver svr kanntu at segja af rager hertuganna?" Vggr svarar: "ess er mr vn, at eir ljgi eigi hlmstefnu." Hildibrandr mlti: " eru eir n mjk herir, ea veldr v s inn kunni mar, ea me hverjum svip sndist r hann? ert glggekkinn." Vggr segir: "Hans yfirbrag er me v, at hann er ltar vel ok alllkr yr augum, ok sndist mr lkligr til, at vera muni ofrhugi, ok at sver hefir hann, er ek s ekki jafnlkt v, sem hefir, ok at hygg ek, at r einum afli s borit." Hildibrandr mlti: "Mikit finnst r um enna mann. tlar eigi, at mitt sver muni vera jafnt hans sveri ea hann muni minn jafningi vera?" Vggr svarar: "Eigi veit ek, hvrt hann er inn jafningi. Hitt veit ek, at s er berst vi hann, at hann kemr raun, at hann er vst dugandi mar." Hildibrandr mlti: "Framarla segist r fr." Ok n ltr Hildibrandr einn af snum kppum ra til hlmstefnu.

VIII. KAPTULI.

Ok n er smundi sagt, ok n bir hann taka sinn hest ok sn herkli. Hertugar m1tu: "Vr bjum r vrt li." Hann kva ein skyldu einum mt koma. Hann rr n angat, sem hlmstefnan skyldi vera, ok n riust eir at me brugnum sverum, ok it fyrsta hgg hj smundr hann sundr miju, fleygi san hlutunum t na, ok rak fyrir hfuborg konungs. Hildibrandr mlti: "Seint skist vrum flaga at leysa enna inn kunna mann." San mlti mar einn: "Herra," segir s, "hr mun kostr at sj; hann, er hann rekr eptir nni, ok er n tveim hlutum." Hann mlti: "rit er essi strhggr, ok skipizt n tveir af vrum mnnum ok leysi hann v skjtara af hendi." eir kvu eigi at mikit verk. Hildibrandr mlti: "Vrt gagn er at, ef it vinni skjtt sigr honum."
Ok annan dag eptir riu eir til vgvallar tveir mti smundi. Hann mlti: "Hr hafa berserkir fsn lg, er tvau sver koma mti einu, en allbinn em ek at frelsa etta vg vi ykkr tv." eim tti viruligt at standa tveir fyrir einum ok hjuggu bir til hans, en hann br fyrir sik skildi ok hj snu hggi hvrn til bana. San rei hann aptr til hertuganna, en eir gengu mt honuin me fagnai. Hnn kvest tla, at aptr hefi unnizt rj b eim til handa hans fer. mlti systir hertuganna: "Eigi hafa villzt vrir draumar um essa manns kvmu. Hann sat n ar veg miklum ok hlaut af essu frg mikla.
etta var n sagt Hildibrandi, ok hann mlti: "Ekki undr ykki mr etta, at einn mar sigri tv menn. N skal skipa fjrum mnnum mt honum." Kapparnir kvu at austt, at eir mundu skipta honum sundr fjra stai, ok n riu eir til vgvallarins me gum hjlmum ok hvtum brynjum ok hvssum sverum. N kmu essi tendi fyrir mund ok hertugana. bu eir, at hann skyldi fara me jafnmrgum mnnum. Hann kvest eigi at vilja, lt at vnst, at einn mundi senn einum mti, en kva mikit rnast, ef fjgur b fengist. Ok v nst fundust eir. smundr mlti: "at er austt, at r ykkizt ltils verir, ok r skipizt fjrir mti einum, ok eigi mega eir kappar heita, heldr safnaarmenn." eir uru kafa reiir vi or hans ok sttu at honum egar, en at sver, er hann bar, beit brynjur ok hjlma jafnsltt sem nfr ok eiri ekki mannsbeinum n holdi, en s reiddi til, er sterkan armlegg hafi ok gott hjarta. eir fengu str sr af honum, ok skammt var milli, ok drap hann fjra ok rak t na me hestunum.
N frttir Hildibrandr etta ok mlti: "Er n annathvrt, at menn vrir eru minni til herskapar en vr hugum, ea elligar er s forgangsmar." Hann kallar til sn fimm ina grimmustu kappa, segir ok kva eim eigi oftlat, tt eir sigrai einn mann. eir kvust tla at fra hf hans dul ok gefa drum hr hans. San ganga eir t. En er smundr spyrr etta, mlti hann: " dag tla ek at vinna til borhalds mr." eir kvust tla ugga, at hann mundi of mikit tla sr, en kvust alla smd honum at launa eiga. San hittast eir ok brust egar, ok hj smundr strt ok tum, ok lauk sv, at hann drap alla. En er Hildibrandr spyrr etta, mlti hann: "Seint dofnar hans hnd, ok skammt skal til, at hann skal n at berjast." gerist sklanum ymr mikill af grenjun berserkjanna, er s einn mar skal ganga yfir sv marga menn. mlti Hildibrandr: "Bizt n sex vrir menn, ok mtti r vinna frg at hefna vrra manna." San fru eir til hlms, ok er smundr spyrr etta, bjst hann skjtt ok mlti: "at sver hefi ek, at jafngott er at drepa me sex menn sem rj. Ok san fundust eir. mltu kapparnir, at hann skyldi laust lta sverit ok gefast upp. Hann segir: " at mun eigi at hggnum skildi. Er vr ok rin nausyn at hefna yvarra manna." San brust eir, ok sttu hann fast. Hann kunni it sama lag at hggva sversegginni n ok fyrr, ok tt hann fengi sr, linai hann ekki svershggunum ok hj suma sundr miju, ok sv lauk, at hann drap alla ok fr aptr til hertuganna. eir gerust fjlmennir, er rkit vannst undir , ok n er hvers manns hsi umra um enna kappa.
Ok enn kmu essi tendi fyrir Hildibrand, ok mlti hann: "Rrt verr n tal vrra manna, ea hvat er n eptir?" - "Herra," sgu eir, "eptir eru sex ok tuttugu." Hildibrandr svarar: "Sv mun n mega metast hean fr, at essi inn kunni mar mun talir me strkppum, ok sv bler hann af sem vit munim hittast vera, en senda skal enn sjau, er lengi hafa minni jnustu verit." San bjuggust eir. smundi var sagt n, at eigi mundi setuefni. Hann segir: "Er at eins snings hald, ef nist sjau b." San fr hann, ok kmu mti honum sjau kappar. mlti smundr: "Fyrir hv hleypir Hildibrandr t mnnum snum, en sitr heima sjlfr ok etr mik smmenni?" eir reiddust mjk vi or hans ok kvu hann enga raun koma skulu at berjast vi Hildibrand. San brust eir, ok hversu sem at ortist, drap hann alla. San hratt hann eim t na.
En er Hildibrandr fr at, mlti hann: "Miklu eru n strri atburir ornir en vr megim lta af hyggjast. N skulu at honum tta berserkir, v at engum vrum er lft vi at, ef eigi vera hefndir." San grenjuu eir mjk ok bitu r skjldum, at er tk. En smundr var me hertugunum, ok kmu honum essi tendi, at enn muni kostr at berjast. mlti systir hertuga: "Smd s, er vr ltum, er n ll aptr komin ok me meira mtti en vr hfum spurdaga til." smundr segir: "Skulum vr til htta, v at hann vill berserkjunum t egna, en engi mttr er yfir eim, ok betra mundi, at eira rkdmr legist vi vrt rki, v at r misstu rangliga." San rei hann mt eim, ok egar eir fundust, brust eir, ok var s fundr lengstr, en sv lkr, at hann drepr alla.
En er Hildibrandr spyrr etta, eiskrai hann mjk ok mlti: "S mar er hamingjudrjgr, er ekki tjar mannmerg mti. N skulu at honum eir ellifu, sem eptir eru. Ok er smundr spyrr etta, agnai hann. Hertugarnir mltu.: "N viljum vr skipa lii me r, en ver foringinn, ok mun r sigrast, en berst eigi einn vi sv marga ofrhuga." smundr svarar engu, ok kom aptann, ok sna menn ok fru san at sofa. smund dreymdi, at konur stu yfir honum me hervpnum ok mltu: "Hvat veit ottabrag itt? ert tlar at vera forgangsmar annarra, en ttast ellifu menn. Vr erum spdsir nar, ok skulum vr vrn veita r mti mnnum, er at berjast vi hertugana, en , er hefir at reyna vi ik." Vi etta spratt hann upp ok bjst, en flestir lttu hann. San rei hann mt klppunum, en eir ttust r hans gaupnum hafa ok ltu honum betr hent at ganga hnd Hildibrandi en ltast. Hann kva sr eigi falari til daua en eir, sem fyrr drap hann, ok kva at auvitat, at mikill mundi vera frgar munur eins ok ellifu. San borust eir, ok kringdu um hann, en hann var torsttr, ok festust vpnin ltt vi hann, en sver hans beit allt at, sein fyrir var ok at tk, ok lauk sv, at hann veitti eim llum bana. Hertugarnir hfu fylgt honum kkvau hans afrek aldri mundu fyrnast, ok gerist at or manna, at hann mundi eigi undan vkja, tt sjlfr Hildibrandr Hnakappi kmi mti honum, er manna var frgastr ann tma.

IX. KAPTULI.

Ok er Hildibrandr fr etta, at kappar hans vru drepnir, kom hann berserksgangr, ok snerist egar til ferar ok mlti: "Eigi skal at mlt, at ek htta mnnum mnum t, en ora ek eigi sjlfr at berjast." En vanstilli essu, er honum var ok hann var ferina kominn, s hann son sinn ok drap hann egar. San k hann upp me nni Rn til mts vi smund. ann skjld hafi hann, er vru markair menn sv margir sem hann hafi drepit. En er smundr spuri etta, bjst hann til mts vi hann. En egar er eir fundust, borust eir, ok vru flest hgg rit str. En er eir hfu lengi barizt af mikilli reii, neytti Hildibrandr afls ok hj til smundar af llu afli tveim hndum, ok v er sverit kom hjlminn, brast at sundr undir hjaltinu, ok fr brandrinn grenjandi nir na, en hann var srr mrgum srum. San kva hann vsur essar:

"Mjk er vandgtt,
hv vera skal
of borinn rum,
at banori.
ik Drtt of bar
af Danmrku,
en mik sjlfan
Svju.

Tveir vru eir
Bula nautar,
n er brotinn annarr.
Sv hfu dvergar
dauir smat
sem engi mun
r n san.

Stendr mr at hfi
hlf in brotna,
eru ar taldir
tigar ins tta
manna eira,
er ek at mori var.
Liggr ar inn svsi
sonr at hfi,
eptirerfingi,
er ek eiga gat,
viljandi
aldrs synjaak.

Bi ek ik, brir,
bnar einnar,
einnar bnar,
eigi synja!
Mik skaltu verja
vum num,
sem fjrs bani
fr annars mun.

N ver ek liggja
lfs andvana,
mki undar,
eims magnan sr."

X. KAPTULI.

Eptir at d Hildibrandr Hnakappi, ok geri smundr viruliga leislu hans ok hugi illa snu verki. Hann hitti ekki hertugana ok fr ann b, er mir hans tti ok sa in fagra, konungsdttir. tlar mar at bija hennar. smundr kva, er hann kom hallardyrrnar:

"Ltt vari mik
laga eira,
at mik manns einskis
fyrr kvi,
er mik til kappa
kuru Hnmegir
tta sinnum
fyr jfurs rki.

Brumst einn v einn
en endr vi tv
fimm ok fjra
fletmegninga,
sex ok vi sjau
senn velli,
einn ek vi tta,;
ek enn lifi.

hvarflai
hugr brjsti,
er menn ellifu
ofrkapp buu,
r mr svefni
sgu dsir,
at ek hjrleik ann
heyja skyldak.

kom inn hr
Hildibrandr
Hnakappi,
hann var mr makr,
ok ek markaa
mean honum
herkumbl harlig
fyr hjlm nean."

Eptir at fgnuu menn honum vel, ok var hann kallar smundr kappabani. Konungsdttir ba hann af sr reii, tt hn hefi verit tilstilli um etta, ok lt vrkunn vi sik, en lt mikit atkvi fylgt hafa vpnunum. En tt hann hefi reizt henni, minntist hann star hennar ok geri brlaup sitt ok gekk at eiga su ina fgru, en drap ann, er hennar hafi beit, ok er s eigi nefndr. San gerist smundr kappabani vfrgr ok nafnkunnugr mar, ok lkr ar essari sgu.