Slarlj

1


 
4

F ok fjrvi
rnti fyra kind
s hinn grimmi greppr;
yfir ann veg,
er hann varai,
ni engi kvikr komask.

 

2


 
4

Einn hann t
opt harla,
aldri bau hann manni til matar,
r enn mr
ok meginltill gestr
gangandi at gtu kom.

 

3


 
4

Drykks of urfi
lzk hinn dsti mar
ok vanmettr vera;
hrddu hjarta
hann lzk tra
eim, er r hafi vlyndr verit.

 

4


 
4

Mat ok drykk
veitti hann eim er mr var,
alt af heilum hug;
gus hann gi,
gu hnum beini,
v hann hugisk vligr vera.

 

5


 
4

Upp hinn st,
ilt hann hugi,
eigi var arfsamliga egit;
synd var hans svall,
sofanda myri
fran, fjlvaran.

 

6


 
4

Himna gu
ba hann hjlpa sr,
hann veginn vaknai;
en s gat
vi syndum taka,
er hann hafi saklausan svikit.

 

7


 
4

Helgir englar
kmu r himnum ofan
ok tku sl hans til sn;
hreinu lfi
hon skal lifa
me almtkum gui.

 

8


 
4

Au n heilsu
rr engi mar,
hnum gangi greitt;
margan at skir
er minst of varir,
engi rr sttum sjlfr.

 

9


 
4

Ekki eir hugu
Unnarr ok Svaldi,
at eim mundi heill hrapa;
naktir eir uru
ok nmir hvvetna,
ok runnu sem vargar til viar.

 

10


 
4

Munaar rki
hefir margan tregat,
opt verr kvalri af konum;
meingar r uru,
hinn mtki gu
skapai skrliga.

 

11


 
4

Sttir eir vru
Svfar ok Skartheinn,
hvrgi mtti annars n vera,
fyrr enn eir ddusk
fyr einni konu:
hon var eim til lta lagin.

 

12


 
4

Hvrskis eir gu
fyr hvtu mey,
leiks n ljsra daga;
ngvan hlut
mttu eir annan muna
en at ljsa lk.

 

13


 
4

Daprar eim uru
hinar dimmu ntr,
ngvan mttu eir stan sofa;
en af eim harmi
rann heipt saman
millum virktar vina.

 

14


 
4

Fdmi vera
flestum stum
goldin grimmliga;
hlm eir gngu
fyr hit horska vf
ok fngu bir bana.

 

15


 
4

Ofmetna drgja
skyldi engi mar,
at hefik sannliga st;
v at eir hverfa,
en hnum fylgja,
flestir gui fr.

 

16


 
4

Rk au vru
Rn ok Vboi
ok hugusk gott eitt gera;
n au sitja
ok srum sna
ymsum elda til.

 

17


 
4

sik au tru
ok ttusk ein vera
allri j yfir;
en leizk
eirra hagr
annan veg almtkum gui.

 

18


 
4

Muna au drgu
marga vegu
ok hfu gull fyr gaman;
n er eim goldit,
er au ganga skulu
milli frosts ok funa.

 

19


 
4

vinum num
tru aldregi,
r fagrt mli fyrir;
gu heit,
gott er annars
vti hafa at varnai.

 

20


 
4

Sv hnum gafsk
Srla hinum gra,
er hann lagi vald hans Vglfs;
tryggliga hann tri,
en hinn at tlum var,
snum brurbana.

 

21


 
4

Gri hann eim seldi
af gum hug,
en eir htu hnum gulli gegn;
sttir ltusk,
mean saman drukku,
en kmu flrir fram.

 

22


 
4

En eptir
rum degi,
er eir hfu Rgjardal riit,
sverum eir meiddu
ann er saklauss var
ok ltu hans fjrvi farit.

 

23


 
4

Lk hans eir drgu
leynigtu
ok brytjuu brunn nir;
dylja eir vildu,
en drttinn s
heilagr himnum af.

 

24


 
4

Sl hans ba
hinn sanni gu
sinn fgnu fara;
en skudlgar
hygg ek sla muni
kallair fr kvlum.

 

25


 
4

Dsir bi r
drttins mla
vera hollar hugum;
viku eptir
mun r vilja ns
alt at skum ganga.

 

26


 
4

Reiiverk,
au unnit hefir,
bt eigi illu yfir;
grttan gla
skaltu me gum hlutum;
at kvea slu sama.

 

27


 
4

gu skal heita
til gra hluta,
ann er hefir skatna skapat;
mjk fyrir verr
manna hverr,
er seinar finna fur.

 

28


 
4

sta dugir
einkum vandliga
ess er ykkir vant vera;
alls n verr
s er enskis bir,
fr hyggr egjanda rf.

 

29


 
4

Sla ek kom,
snemma kallar,
til dmvalds dyra;
angat ek tlumk,
v mr heitit var:
s hefir krs er krefr.

 

30


 
4

Syndir v valda,
at vr hryggvir frum
gisheimi r;
engi ttask,
nema ilt gri;
gott er vammalausum vera.

 

31


 
4

lfum lkir
ykkja allir eir,
er eiga hverfan hug;
sv mun gefask
eim er ganga skal
r inar glddu gtur.

 

32


 
4

Vinsamlig r
ok viti bundin
kenni ek r sjau saman;
grla au mun
ok glata aldregi,
ll eru au nt at nema.

 

33


 
4

Fr v er at segja,
hv sll ek var
ynisheimi ,
ok hinu ru,
hv ta synir
vera naugir at nm.

 

34


 
4

Vil ok dul
tlir vira sonu,
er fkjask f;
ljsir aurar
vera at lngom trega,
margan hefir aur apat.

 

35


 
4

Glar at mrgu
tta ek gumnum vera,
vat ek vissa ftt fyrir;
dvalarheim
hefir drttinn skapat
munafullan mjk.

 

36


 
4

Ltr ek sat,
lengi ek hlluumk,
mjk var ek lystr at lifa;
en s r
er rkr var;
frammi eru feigs gtur.

 

37


 
4

Heljar reip
kmu harliga
sveig at sum mr;
slta ek vilda,
en au seig vru;
ltt er lauss at fara.

 

38


 
4

Einn ek vissa,
hversu alla vega
sullu stir mr;
Heljar meyar
er mr hrolla buu
heim hverju kveldi.

 

39


 
4

Sl ek s
sanna dagstjrnu
drpa dynheimum ;
en Heljar grind
heyra ek annan veg
jta ungliga.

 

40


 
4

Sl ek s
setta dreyrstfum,
mjk var ek r heimi hallr;
mttug hon leizk
marga vegu
fr v er fyrri var.

 

41


 
4

Sl ek s,
sv tti mr,
sem ek sja gfgan gu;
henni ek laut
hinzta sinni
aldaheimi .

 

42


 
4

Sl ek s,
sv hon geislai,
at ek ttumk vtki vita;
en Gylfar straumar
grenjuu annan veg,
blandnir mjk vi bl.

 

43


 
4

Sl ek s
sjnum skjlfandi,
hrzlufullr ok hnipinn;
vat hjarta mitt
var heldr mjk
runnit sundr sega.

 

44


 
4

Sl ek s
sjaldan hryggvari,
mjk var ek r heimi hallr;
tunga mn
var til trs metin,
ok klnat alt fyr utan.

 

45


 
4

Sl ek s
san aldregi
eptir ann dapra dag,
vat fjallavtn luktusk
fyr mr saman,
en ek hvarf kallar fr kvlum.

 

46


 
4

Vnarstjarna flaug,
var ek fddr,
brot fr brjsti mr;
htt at hon fl,
hvergi settisk,
sv at hon mtti hvld hafa.

 

47


 
4

llum lengri
var s hin eina ntt,
er ek l stirr strm;
merkir
at er gu mlti,
at mar er moldar sonr.

 

48


 
4

Viri at ok viti
inn virki gu,
s er skp haur ok himin;
hversu einmana
margir fara,
vi skylda skyli.

 

49


 
4

Sinna verka
ntr seggja hverr,
sll er s er gott grir;
aui fr
er mr tlu var
sandi orpin sng.

 

50


 
4

Hrundar hungr
tlir hlda opt,
hann hefir margr til mikinn;
lauga vatn
er mr leiast var
eitt allra hluta.

 

51


 
4

norna stli
sat ek nu daga,
aan var ek hest hafinn;
ggjar sl
er skein grimmliga
r skdrpnis skjum.

 

52


 
4

Utan ok innan
ttumk ek alla fara
sigrheima sjau;
uppi ok niri
leitaa ek ra vegar,
hvar mr vri greiastar gtur.

 

53


 
4

Fr v er at segja,
hvat ek fyrst um s,
ek var kvlheima kominn:
svinir fuglar,
er slir vru,
flugu sv margir sem m.

 

54


 
4

Vestan s ek fljuga
Vnar dreka,
ok fll glvalds gtu;
vngi eir skku,
sv va tti mr
springa haur ok himinn.

 

55


 
4

Slar hjrt
leit ek sunnan fara,
hann teymu tveir saman;
ftr hans
stu foldu ,
en tku horn til himins.

 

56


 
4

Noran s ek ra
Nija sonu,
ok vru sjau saman;
hornum fullum
drukku eir hinn hreina mj
r brunni Baugregins.

 

57


 
4

Vindr agi,
vtn stvai,
heyra ek grimmligan gn;
snum mnnum
svipvsar konur
mlu mold til matar.

 

58


 
4

Dreyrga steina
r hinar dkku konur
drgu daprliga;
blug hjrtu
hngu eim fyr brjsti utan,
mdd me miklum trega.

 

59


 
4

Margan mann
s ek meiddan fara
eim glddu gtum;
andlit eirra
ttu mr ll vera
rgjar bli roin.

 

60


 
4

Marga menn
s ek moldar gengna,
er eigi mttu jnustu n;
heinar stjrnur
stu yfir hfi eim
far feiknstfum.

 

61


 
4

Menn s ek ,
er mjk ala
fund um annars hagi;
blgar rnar
vru brjsti eim
merktar meinliga.

 

62


 
4

Menn s ek ar
marga fegna,
eir vru villir vega;
at kaupir s,
er essa heims
apask at heilum.

 

63


 
4

Menn s ek ,
er mrgum hlutum
vltu um annars eign;
flokkum eir fru
til Fgjarns borgar,
ok hfu byrar af bli.

 

64


 
4

Menn s ek ,
er margan hfu
f ok fjrvi rnt;
brjst gegnum
rendu brgnum eim
flgir eitrdrekar.

 

65


 
4

Menn s ek ,
er minst vildu
halda helga daga;
hendr eirra
vru heitum steinum
neglar nauliga.

 

66


 
4

Menn s ek ,
er af mikillti
virusk vnum framar;
kli eira
vru kynliga
eldi um slegin.

 

67


 
4

Menn s ek ,
er mart hfu
or annan logit;
heljar hrafnar
r hfi eim
harliga sjnir slitu.

 

68


 
4

Allar gnir
fr eigi vitat,
r er helgengnir hafa;
star syndir
vera at srum btum;
koma mein eptir munu.

 

69


 
4

Menn s ek ,
er mart hfu
gefit at gus lgum;
hreinir kyndlar
vru yfir hfi eim
brendir bjartliga.

 

70


 
4

Menn s ek ,
er af miklum hug
veittu ftkum frama;
lsu helgar bkr
ok himna skript
englar yfir hfi eim.

 

71


 
4

Menn s ek ,
er mjk hfu
hungri farit hrund;
englar gus
lutu llum eim;
at er zta una.

 

72


 
4

Menn s ek ,
er mur hfu
ltit mat munn;
hvlur eirra
vru himingeislum
hafar hagliga.

 

73


 
4

Helgar meyjar
hfu hreinliga
sl af syndum vegit
manna eirra,
er mrgum degi
pna sjlfa sik.

 

74


 
4

Hvar reiir
s ek me himnum fara,
r eiga gtur til gus;
menn eim stra,
er myrir eru
alls fyr ngvar sakir.

 

75


 
4

Hinn mtki fair!
mztr sonr!
heilagr andi himins!
ik bi ek skilja,
er skapat hefir,
oss alla eymum fr.

 

76


 
4

Bjgvr ok Listvr
sitja Heris dyrum
organs stli ;
jrna dreyri
fellr r nsum eim,
s vekr fjn me fyrum.

 

77


 
4

ins kvn
rr jarar skipi,
mug muna;
seglum hennar
verr s hlait,
eim er rreipum ruma.

 

78


 
4

Arfi! fair
einn r rit hefi,
ok eir Slktlu synir,
hjartar horn,
at er r haugi bar
hinn vitri Vgdvalinn.

 

79


 
4

Hr ru rnar,
er ristit hafa
Njarar dtr nu:
Rveig hin elzta
ok Kreppvr hin yngsta
ok eirra systr sjau.

 

80


 
4

Hverju [blvi]
eir belt hafa
Svafr ok Svafrlogi;
bl eir vktu
ok benjar sugu
illum ey vana.

 

81


 
4

Kvi etta,
er ek r kent hefi,
skaltu fyr kvikum kvea:
Slarlj
er snask munu
minst at mrgu login.

 

82


 
4

Hr vit skiljumk,
ok hittask munum
feginsdegi fra;
drttinn minn!
gefi dauum r,
hinum lkn, er lifa!

 

83


 
4

Dsamligt fri
var r draumi kveit,
en stt it sanna;
fyra engi
var sv frr um skapar,
er r heyri Slarljs sgu.